Sportieve, mobiele en verkeersveilige stad

N-VA Kortrijk wil een statement maken door de meeste (niet noodzakelijk de snelste) van haar kandidaten voor de lokale verkiezingen aan de start van de Bruggenloop te brengen. Met een ploeg gemotiveerde sportievelingen zullen we 5 of 10 km op een rustig tempo joggen, uitgedost in de typische gele polo’s, al dan niet met rugnummer.

De N-VA hecht dan ook wezenlijk belang aan sport en recreatie. “Mens sana in corpore sano” wordt ernstig genomen. Wij willen iedereen, jong en oud, aanzetten om meer te bewegen. In onze visie stimuleert, promoot en ondersteunt de stad sport- en recreatiemogelijkheden waarbij toegankelijkheid, kwaliteit en betaalbaarheid primeren. Buiten sporten gebeurt bij voorkeur in een aangename, groene omgeving. Natuur en (meer) groen in de stad vormen elementaire aandachtspunten in ons verkiezingsprogramma.

In die zin willen wij tevens meer aandacht voor zowel recreatief als functioneel fietsen. Wij gaan onder andere voor meer en echte, veilige fietspaden.

Helaas spant Kortrijk de bedenkelijke kroon van meest verkeersonveilige centrumstad, dit bevestigen nogmaals de meest recente cijfers, afkomstig van de federale overheid. Deze bedroevende, om niet te zeggen beschamende tendens is reeds jaren geleden ingezet en blijkt zich gestaag verder te zetten. N-VA Kortrijk wil een ommekeer door deze nijpende problematiek kordaat aan te pakken. Onze visie op mobiliteit omvat een integrale, globale aanpak waarbij “op het juiste moment het juiste vervoer” de leidraad vormt. Dit KNIK-principe (Kwaliteit – Netwerken – Iedereen Mobiel en Knooppunten) streeft naar een optimale mix van vervoerswijzen die rekening houdt met ieders individuele keuze, ook die van de fietser en voetganger.

De huidige burgemeester stelt Kortrijk voor als “een autovriendelijke stad”, wil dat zo houden en neemt er de risico’s bij. De N-VA daarentegen wil mobiliteit ernstig aanpakken, de verontrustende cijfers effectief een halt toeroepen en werk maken van een mobiele én verkeersveilige stad.

Advertenties

Debat?

Afgelopen maandag vonden twee debatten plaats in Kortrijk. Op het eerste, voor scholieren, stuurden slechts twee partijen een jongere af, Groen en N-VA, op zich veelbetekenend. Nemen de andere partijen hun jongerenkandidaten wel au sérieux?

’s Avonds het zgn. kopstukkendebat in de Concertstudio van het Conservatorium, de verhoopt onthullende krachtmeting waar menig politiek geïnteresseerde naar uitkeek, getuige hiervan de overvolle zaal. Moderator van dienst was opnieuw Filip De Rynck, die ook het recente debat in en over Marke leidde (en over wie Frans Lavaert, alias Kortrijkwatcher, n.a.v. de vorige lokale verkiezingen dit sappig stukje schreef).

Voor een keer ben ik het volmondig eens met Kris Vanhee: er ontbrak niet alleen vuurwerk, dit debat (quod non) was een grote ontgoocheling. De introductie duurde te lang, de eerste ronde was niks minder dan een opeenvolging van monologen, eenmanshows, spreekbeurten. In het geval van de huidige burgemeester niet geheel onverwacht een goednieuwsshow pur sang, terwijl hij de nochtans zo vooropgestelde vier minuten straal negeerde en bijna veertien minuten aan het woord moet geweest zijn. Een kentering tijdens de tweede “discussieronde” (quod non bis) kwam er niet. Misschien waren de thema’s niet goed verdeeld of was de keuze om meerderheid versus minderheid aan bod te laten komen niet de meest opportune.

En als “kers op de taart” (quod non ter) een getelefoneerde aankondiging: het kandidaat-burgemeesterschap van Van Quickenborne. Het artikel op de website van Knack was reeds gepubliceerd en circuleerde reeds op Twitter nog voor de moderator met de primeur op de proppen kwam en de vraag van de avond stelde die Q theatraal beaamde. Inclusief sneer naar De Clerck. Een bijzonder uitzonderlijk toeval van omstandigheden…?

Al bij al inhoudelijk een flauwe bedoening, niettemin wist Bart Coopman (WTV) een zekere wil tot samen besturen te ontwaren bij de drie klassieke partijen. Niks van gemerkt; integendeel, ikzelf en velen met mij constateerden vooral de ferme kritiek op de CD&V, en dit vanwege alle partijen.

Een debat is een discussievorm waarbij het de bedoeling is een stelling te verdedigen of juist te bestrijden.

Hopelijk krijgen we effectief discussie in de Kulak, een rasecht steekspel met interessante, verhelderende dialogen.

Afspraak op 3 oktober, in de Vesaliusaula.

#Kortrijk, stad die luistert?

Vandaag verscheen in het Nieuwsblad de zoveelste noodkreet van de Bissegemse middenstand. Terecht, want de situatie in Kortrijks gekwelde deelgemeente is dan ook precair. Volgens menigeen, niet in het minst de lokale handelaars, bloedt Bissegem leeg. Niet te verwonderen aangezien de stad de voorbij legislatuur vooral heeft ingezet op het stadscentrum, in schril contrast met de twijfelachtige aandacht voor haar deelgemeenten.

Het wordt bovendien almaar duidelijker dat het huidige beleid uitblinkt in gebrekkige communicatie en nauwelijks naar de burger en ondernemer luistert. Echt luisteren, welteverstaan. Kortrijk blijkt de facto een stad die blindelings in haar eigen(zinnige) visie volhardt, en rigoureus op niet breed gedragen – volgens sommigen megalomane – projecten inzet. Nog steeds regent het aankondigingen waaruit blijkt dat de stad helemaal niet weet, of negeert, wat er echt leeft bij de Kortrijkzaan. Een gezond evenwicht tussen visie en leiderschap enerzijds en oor en oog voor de dagdagelijkse bekommeringen, zeg maar “trottoir en buurt” van de Kortrijkenaar anderzijds, is volledig zoek.

Zondag jl. ging er een politiek debat door in en over Marke, georganiseerd door de werkgroep Marke 2010|2030. Klassieke thema’s zoals woonbeleid, ruimtelijke ordening, verkeer en mobiliteit kwamen er aan bod. De visie die de werkgroep uitdraagt en de ideeën en voorstellen die de groep te berde brengt, werden niet van gisteren op vandaag geformuleerd. Ik richtte m’n vraag dan ook tot de moderator, of de werkgroep gedurende de voorbij legislatuur de dialoog met de stad had gezocht en vooral of men die had gekregen. Een concreet antwoord is er niet gekomen, Filip De Rynck sprak gauw het panel aan en polste naar hoe het toekomstige beleid tegenover dergelijke burgerinitiatieven staat.

N-VA Kortrijk kan hierin niet duidelijker zijn: inspraak en uitspraak, een van de vijf speerpunten in onze kijk op deugdelijk besturen, is geen loze slogan. Echte inspraak (zeggenschap, dialoog) en uitspraak (actieve betrokkenheid bij de uitvoering van het beleid) zijn voor ons essentieel en vormen een fundamentele pijler binnen een degelijke visievorming en beleidsvoering.

De verandering wenkt in Kortrijk!

Stortregen in #Kortrijk

Het stortregent aankondigingen in Kortrijk. De nakende verkiezingen zitten daar voor niks tussen. Nee, de visionaire “ploeg” van burgemeester De Clerck heeft een haarfijn uitgekiende stadsplanning opgemaakt en sappelt verder op het spoor van innovatie, creatie en design. Maar dan wel heel groots bekeken. Immens groots. Om niet te zeggen op het megalomane af.

Van een nieuw voetbalstadion en nieuwe bruggen over Kortrijk Weide, een nieuw politiekantoor, Buda en de Leieboorden (ongoing, er is nu ook al sprake van verlaging) naar een nagelnieuw zwembad ingebed in een nieuw sportcomplex en een nieuw vlasmuseum. Een nieuwe fuifzaal. Een nieuwe tram die Hoog Kortrijk met het centrum verbindt. En last but not least, vandaag blijkt dat Kortrijk een nieuw, zwevend station krijgt. Wellicht zonder de reeds aangekondigde nieuwe bibliotheek.

The sky is the limit! De lokale media lusten voorgekauwd “nieuws” en berichten argeloos, zonder enige kritische noot. Het  lijken soms wel de propagandamachines van De Clerck.

Zelfs al overtuigt De Clerck het Vaticaan om mee te investeren, sowieso hebben dergelijke projecten impact op de stadsfinanciën. Maar de financiering lijkt wel van ondergeschikt belang. Mogelijkerwijs hebben de burgemeester en de zijnen een ezel bedacht die geld schijt. Of heeft de stad centen op overschot? Zeker niet. Wil het huidige bestuur de belastingdruk verhogen?

Hoe dan ook, de Kortrijkzaan ligt niet wakker van een nieuw station of zoveelste monumentaal (bouw)project. De Kortrijkenaar wil een stad waar het aangenaam wonen, werken en ontspannen is, een veilige en groene stad. Hij is bezorgd om z’n buurt en wil eenvoudige oplossingen voor dagdagelijkse problemen.

De CD&V “ploeg” (zo staat toch te lezen in de kleine lettertjes op de campagneborden van Stefaan De Clerck), ploetert ongestoord verder. Afgezien van de financiële weerslag van de projecten die ze aankondigt, weet zij bovendien blijkbaar niet wat er in de stad leeft. Niet geheel verwonderlijk want van degelijke communicatie – echte dialoog – met burger en ondernemer heeft ze niet veel kaas gegeten. Anderzijds getuigt deze manifeste aankondigingspolitiek van weinig respect voor de stemgerechtigde Kortrijkzaan, alsof de kiezer achterlijk is en deze dilettantische verkiezingsstrategie niet doorziet.

Binnenkort komt de verandering. 14 oktober wenkt!

#K35 of Kabeljauw35?

In navolging van de G1000 werd in Kortrijk een tijd geleden het bescheidener project K35 gestart, naar eigen zeggen een initiatief van Arne Vandendriessche, ondernemer en adviseur van Vincent Vanquickenborne, zo staat toch te lezen in z’n microbio op Twitter. Kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen, op plaats 5 van de Open Vld lijst.

K35 mag geen verkiezingspropaganda, laat staan -stunt worden genoemd. K35 is geen kabeljauw in de Leie. Nee, het initiatief is geheel partij/politiek-neutraal en staat ontegensprekelijk los van eender welke – nochtans apert duidelijke – band met de lokale liberalen. Wie zich aan enige kritiek of bedenkingen omtrent de onpartijdigheid, onafhankelijkheid en maatschappelijke ernst van het initiatief waagt en daadwerkelijk een zekere doch weinig subtiele vooringenomenheid of kleur vermoedt, wordt steevast afgeschilderd als een mistrouwige zeur. Een negativo van het eerste uur. Een blauwe ketter zeg maar.

Kijk, het initiatief kan heus wel lovenswaardig worden genoemd. Persoonlijk kijk ik met nieuwsgierigheid uit naar de conclusies. Echter, steevast en tot vervelens toe prediken dat K35 geen enkele connectie met de Vld heeft, dat is niet enkel hypocriet of zelfs huichelachtig, het getuigt bovendien van weinig respect voor de geïnteresseerde toeschouwer en stakeholder, niet in het minst de jongere zelf. Alsof diezelfde jongere naïef is en het marketing aspect niet doorziet. Net zo min alsof de “enquête” die de Vld in Kortrijk van deur tot deur verkocht niet voor de helft een overduidelijke weerspiegeling is van haar programma. Zo ook K35. En op zich is daar niks mis mee, integendeel, maar verkoop het niet andersom.

Kortom, zet gerust het (be)lovende project voort maar streef tezelfdertijd naar enige authentieke neutraliteit. Laat met andere woorden het initiatief niet verworden tot een marketinginstrument van eender welke politieke partij. Want zeg nu zelf, veiligheid gaat toch over veel meer dan camera’s? Mobiliteit en openbare ruimte kan je toch bezwaarlijk vernauwen tot het aanleggen van een tramlijn van noord naar zuid. Een visionair woonbeleid behelst meer dan het herinvoeren van een renovatiepremie.

Ik hoop dat de conclusies na het debat van 28 september a.s. inhoudelijk sterker zullen zijn dan wat hier te berde wordt gebracht.

Akkoord?

Komkommermuziek

Komkommertijd of niet, de berichtgeving over de Kortrijkse kunstmuziek, ter bestrijding van deze of gene al dan niet criminele overlastjongeren in het Begijnhofpark, blijft welig tieren. Vooral uit de pennen van de lokale journalisten van het Nieuwsblad blijft hangjeugdinkt vloeien. Het vermeende cultuurplan annex veiligheidsplan – de introductie van muziek zou een positief effect sorteren op de overlast dankzij de grotere sociale controle die ontstaat wanneer er opnieuw meer volk in het park vertoeft – werd plechtig geopend met muziek van Ravel weet men te schrijven. Uiteraard sneu dat de Franse componist van Zwitsers-Baskische afkomst geen connectie heeft met Kortrijk.

Opvallender en interessanter is dit andere stukje in dezelfde krant, een mini-interview met een jonge kerel die naar eigen zeggen regelmatig het bewuste park bezoekt én – opnieuw, naar eigen zeggen – met “hangjongeren” werkt in de schoot van het JOC. Zeg maar een veldwerker dus met kennis en ervaring ter zake, ondanks zijn jeugdige leeftijd. Lees het korte stukje aandachtig en concludeer met mij:

Ik ben met hangjongeren bezig in het jeugdontmoetingscentrum JOC

Met andere woorden: hangjongeren bestaan wel degelijk, stigma of niet? Links-progressieven twijfelden daar nog luidop aan, of vonden er geen eensluidende definitie voor.

Zolang ze iets om handen hebben hoeven ze niet te hangen

Tiens… Is er dan toch sprake van een zekere anomalie? Zou “hangen”, volgens sommigen een volslagen normaal proces inherent aan identiteitsvorming, dan toch niet geheel stroken met hedendaagse waarden en normen? Een jonge skater die “hangen” als een potentieel maatschappelijk probleem beschouwt en daarmee verdoken studies waarmee Groene rakkers dwepen, meteen van tafel veegt?

Nu zullen ze gewoon een ander park zoeken

Deze jonge gast is slimmer dan Stefaan De Clerck en Wout Maddens tesamen. Eerstgenoemde beseft ogenschijnlijk niet dat – mocht de maatregel werken –  de overlast zich zal verleggen. Ook schepen Maddens die gisteren op smoelboek nog trots uitpakte met z’n dertien camera’s in de vermaledijde Zwevegemsestraat (weliswaar te starten met een drietal) blijft het antwoord schuldig op de vraag of de camera’s ook de criminaliteit kunnen volgen wanneer die zich verplaatst.

Gisteravond lag het Begijnhofpark er alleszins desolaat bij. Ik vroeg twee op een zitbank hangende Franstaligen van vreemde origine wat zij van de muziek vonden. Ze dachten dat er een feestje aan de gang was bij een van de bewoners van het appartementsblok en vonden het best vermakelijk. Ze vroegen zich wel af of er niemand de politie zou bellen voor overlast…

Kunstmuziek in Kortrijk

Vorige week haalde Stefaan De Clerck, burgemeester van de Guldensporenstad, volop de media. Hij, c.q. de stad Kortrijk, zou klassieke muziek inzetten om hangjongeren in het Begijnhofpark te bestrijden. Hij had het in Tours, Frankrijk, gezien en overeenkomstige aanpak zou doeltreffend zijn. In het journaal van 13 juli 2012 volgde een poging tot verduidelijking of – vanzelfsprekend geheel toevalligerwijs – een opportuniteit tot nog meer aandacht voor zijn persoon.

Veronderstellende dat de berichtgeving klopt en dat het de burgemeester effectief te doen was om het “verjagen van hangjongeren” uit het bewuste park, reageert N-VA Kortrijk snedig maar terecht: overlast en criminaliteit los je niet op met klassieke muziek. Dergelijke benadering is een druppel op een hete plaat; anderzijds, stel dat het “verjagen” werkelijk z’n doel niet zou missen, waarheen met de (criminele) hangjongeren? Criminaliteit en overlast dienen kordaat en structureel aangepakt.

Protest

Wanneer het over jongeren gaat is Matti Vandemaele er als de kippen bij om te protesteren tegen eender welke stelling. Behalve de zijne. Zijn links discours komt er eigenlijk op neer dat er überhaupt geen probleem is, dat (hang)jongeren niet gestigmatiseerd mogen worden. Hij geeft weliswaar toe dat criminaliteit an sich bestreden moet worden maar tegelijk valt een achterdochtig pedant vingerwijzen te ontwaren in zijn betoog waarbij hij – zonder het zo expliciet gezegd te willen hebben – eerder voor de piste van het pamperen zou opteren dan repressief op te willen treden wanneer zaken uit de hand beginnen te lopen. In de JAVI reportage (filmpje) waarnaar hij verwijst, n.a.v. van de VIP-behandeling (nultolerantie) in Kortrijk, wordt het fenomeen in het belachelijke getrokken en zegt Matti letterlijk dat slechts 1% van de hangjongeren voor problemen zorgt en bijgevolg initiatieven en maatregelen zoals VIP “buitenproportioneel” zouden zijn.

Ook de Jeugdraad Kortrijk protesteert en roept zelfs via Facebook op om vandaag, woensdag 18 juli, start van de actie, massaal te gaan “hangen” in het bewuste park. Op het moment van schrijven telt het evenement op Facebook nauwelijks 35 potentieel aanwezigen, onze jeugdige linkse vrienden op kop.

Miscommunicatie?

Volgens Kortrijkwatcher gaf het Kortrijkse schepencollege op 4 juli toestemming om het Begijnpark om te toveren tot een oase van rust en relaxatie, naar analogie met Buda Beach. Niks meer of niks minder. Laat staan dat men zou ingestemd hebben met een kruistocht tegen hangjongeren.

Er is evenwel iets vreemds aan de hand. Enerzijds maakt De Clerck gewag van een Salon in de stad, noemt de maatregel een cultuur- en geen veiligheidsplan. Hij pretendeert dat het invoeren van rustige muziek deel uit maakt van een maatregel om het park opnieuw levendig en attractief te maken, niet zozeer om de hangjongeren te verjagen, zoals volop in de media wordt gemeld. Dankzij – of beter: ten gevolge van – dit initiatief zou het probleem van de overlast opgelost kunnen geraken, twee vliegen in klap bij wijze van spreken.

Een staaltje van miscommunicatie dan maar? Van alle partijen: media, burgemeester, oppositie? De media focust enkel op de hangjongeren. Burgemeester De Clerck spreekt helemaal niet van een cultuurplan op televisie. En de opppositie, in deze de progressieve fractie, loopt in de val? Of nog, heeft Stefaan De Clerck, in een opwelling van eigenliefde, misgokt, de focus op “hangjongeren verjagen” laten betijen, weinig kritiek verwachtende?

Hoe dan ook, vandaag om 14u worden de “ietwat verborgen boxen” (ironisch genoeg vreest men vandalisme of diefstal?) in gang gezet. Benieuwd.