Hybris

Honderdvijftig jaar lang de plak zwaaien om vervolgens – tegen alle eigen hautaine verwachtingen in – tot de oppositiebanken veroordeeld te moeten worden, een pijnigende omstandigheid zo blijkt.

Anderhalve eeuw is een eeuwigheid. Een excessief lange tijdsspanne die de premissen van een deugdzaam, betrouwbaar en eerlijk bestuur zonder eigenbelang of belangenvermenging, willens nillens in verlegenheid brengt. Daarnaast de paradox van de lokale democratie: de Kortrijkzaan smachtte naar verandering en was het hegemoniale, zelfgenoegzame en schijnbaar ongenaakbare bestel spuugzat.

Zowaar het einde van een era.

Decorumverlies. Terug kinds worden. Geestelijke aftakeling komt niet geheel onverwacht op de gezegende leeftijd van 150 jaar. Kinderachtig is een eufemisme voor wat de CD&V als grootste oppositiepartij, bastion van weleer, te berde brengt sedert haar onverhoedse echec.

Stefaan De Clerck proclameert de ochtend na de verkiezingen van 14 oktober een anti-coalitie, achternagelopen door Christine Depuydt en haar contracoalitie. Felix De Clerck twittert “Zum Qotsen” en gebruikt nog steeds de term Qoalitie. Tijdens haar maiden speech (ingefluisterd door het olijke duo Santy & Desyn, zo beweren kwatongen) in de eerste en meteen fel bewogen gemeenteraad van 2 januari jl., maakt Hannelore Vanhoenacker, kersverse fractieleidster, gewag van een bijeengekochte coalitie. In De Morgen maakt de nieuwbekeerde er een bbq-coalitie van, verwijzend naar het feit dat de beleidsnota van de Stadscoalitie “pas” in de lente zal vrijgegeven worden.

PinokkioZinvollere praat – onwaarheden uitgezonderd – komt er alsnog niet uit de mond van de Kortrijkse CD&V.

Jullie kunnen alvast verder wandelen op een mooi geëffend pad. Grote en kleine projecten zijn goed voorbereid en de rijpe vruchten zullen de komende tijd geplukt kunnen worden. Wat sommigen ook mogen beweren, u krijgt een budgettair gezonde stad in handen, ondanks de moeilijke omstandigheden waarin we vandaag zitten.

Hoogmoed komt voor de val. Een mooi geëffend pad, een financieel gezonde situatie. Flagrante leugens, zo blijkt. Ongezien. Onbeschaamd. De gouverneur van West-Vlaanderen, Carl Decaluwé – een CD&V’er nota bene die ooit deel heeft uitgemaakt van de Kortrijkse gemeenteraad en aldus de rekeningen mee heeft goedgekeurd – acht het nodig het Kortrijkse bestuur op de vingers te tikken door een alarmerende brief te sturen aangaande haar precaire financiële situatie. De nieuwe Stadscoalitie mag onmiddellijk gaan besparen, gezien de schuldevolutie. Welke lijken zullen er nog uit de kast vallen?

Ook Yann Mertens trekt als CD&V fractieleider in de OCMW-raad volop de lachwekkende kaart van de cholerische oppositievoering. Tijdens de installatievergadering steekt hij amechtig van wal met een speech die qua teneur opvallende gelijkenissen vertoont met de aanstellerij van collega Vanhoenacker, hooguit een statement om het statement. Tijdens de eerste maandelijkse zitting van de raad bestaat zijn meest constructieve bijdrage uit het gratuite verwijt van populisme (samen met kleuterpolitiek thans een populair modewoord) aan het adres van voorzitter Philippe De Coene.

Hannelore en Yann, politieke marionetten, acteurs in een onstuimig georchestreerd derderangstoneel?

Ook de op het eerste gezicht aimabele oud-OCMW-voorzitster bezondigt zich aan klakkeloze kritiek. Als deze pathetische reactie van de echte Franceska Verhenne komt – wat ik heel spijtig zou vinden – dan wil ik haar bij deze graag een cursus spelling en interpunctie aanbevelen.

Oppositie voeren is geen sinecure. Constructief oppositie voeren, een kunst. A priori afbreuk doen aan de meerderheid en haar beleidsplan in wording, nog voor de nieuwe ploeg goed en wel is geïnstalleerd laat staan begonnen, ongecompliceerd en clichématig, getuigt van weinig kunde en (zelf)respect. Oppositie om de oppositie, doorspekt met diepgewortelde rancune, minachting en afgunst, zo werkt het niet. Daar heeft de Kortrijkzaan geen baat bij.

Het fameuze designtoilet, ofte faeces pijnlijk verheven tot symbool voor een Stad van Innovatie, Creatie en Design, blijkt intussen meer dan verlieslatend. Recente cijfers van Kind en Gezin onthullen dat het aantal Kortrijkse kinderen geboren in armoede tijdens de voorbije legislatuur is verdubbeld, van 7 naar bijna 15%. Er is een begrotingstekort van €11 miljoen, becijferd tot een nefaste €20 miljoen indien aan bijsturen wordt verzaakt.

Kortom, het pad is inderdaad geëffend, de weg geplaveid. Met goede voornemens, confabulaties en demagogische prietpraat?

Zij die over zee trekken veranderen van klimaat, maar niet van aard. Benieuwd of de naar de oppositiebanken verbannen CD&V’ers tijdens de gemeenteraad van 4 februari a.s. van hun drieste mythomanie zullen verlost zijn. Een mea culpa is uiteraard uit den boze maar misschien kan de oppositie iets meer bescheidenheid en ingetogenheid aan de dag leggen.

In de tussentijd en ter voorbereiding van de beleidsnota, voegt de Stadscoalitie de daad bij het woord en gaat zij met Kortrijk Spreekt veel verder dan wat men vroeger met gebiedswerking en weinig meer onder “inspraak” verstond. Vraag aan de Kortrijkzaan of hij de recentste jaren, vorige decennia of vorige eeuw echte medezeggenschap heeft ervaren. Doodse stilte?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s