Komkommermuziek

Komkommertijd of niet, de berichtgeving over de Kortrijkse kunstmuziek, ter bestrijding van deze of gene al dan niet criminele overlastjongeren in het Begijnhofpark, blijft welig tieren. Vooral uit de pennen van de lokale journalisten van het Nieuwsblad blijft hangjeugdinkt vloeien. Het vermeende cultuurplan annex veiligheidsplan – de introductie van muziek zou een positief effect sorteren op de overlast dankzij de grotere sociale controle die ontstaat wanneer er opnieuw meer volk in het park vertoeft – werd plechtig geopend met muziek van Ravel weet men te schrijven. Uiteraard sneu dat de Franse componist van Zwitsers-Baskische afkomst geen connectie heeft met Kortrijk.

Opvallender en interessanter is dit andere stukje in dezelfde krant, een mini-interview met een jonge kerel die naar eigen zeggen regelmatig het bewuste park bezoekt én – opnieuw, naar eigen zeggen – met “hangjongeren” werkt in de schoot van het JOC. Zeg maar een veldwerker dus met kennis en ervaring ter zake, ondanks zijn jeugdige leeftijd. Lees het korte stukje aandachtig en concludeer met mij:

Ik ben met hangjongeren bezig in het jeugdontmoetingscentrum JOC

Met andere woorden: hangjongeren bestaan wel degelijk, stigma of niet? Links-progressieven twijfelden daar nog luidop aan, of vonden er geen eensluidende definitie voor.

Zolang ze iets om handen hebben hoeven ze niet te hangen

Tiens… Is er dan toch sprake van een zekere anomalie? Zou “hangen”, volgens sommigen een volslagen normaal proces inherent aan identiteitsvorming, dan toch niet geheel stroken met hedendaagse waarden en normen? Een jonge skater die “hangen” als een potentieel maatschappelijk probleem beschouwt en daarmee verdoken studies waarmee Groene rakkers dwepen, meteen van tafel veegt?

Nu zullen ze gewoon een ander park zoeken

Deze jonge gast is slimmer dan Stefaan De Clerck en Wout Maddens tesamen. Eerstgenoemde beseft ogenschijnlijk niet dat – mocht de maatregel werken –  de overlast zich zal verleggen. Ook schepen Maddens die gisteren op smoelboek nog trots uitpakte met z’n dertien camera’s in de vermaledijde Zwevegemsestraat (weliswaar te starten met een drietal) blijft het antwoord schuldig op de vraag of de camera’s ook de criminaliteit kunnen volgen wanneer die zich verplaatst.

Gisteravond lag het Begijnhofpark er alleszins desolaat bij. Ik vroeg twee op een zitbank hangende Franstaligen van vreemde origine wat zij van de muziek vonden. Ze dachten dat er een feestje aan de gang was bij een van de bewoners van het appartementsblok en vonden het best vermakelijk. Ze vroegen zich wel af of er niemand de politie zou bellen voor overlast…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.