ASLK 2.0

Meyrem Almaci gaf op dinsdagavond 15 mei in de Kulak te Kortrijk een voordracht over Dexia. Wie haar inzet en gedrevenheid in dit voor de regering Leterme II vernietigend dossier is ontgaan, heeft wellicht z’n vaste domicilie in Bujumbura. Zij is een begeesterde en intelligente politica, met ballen aan haar lijf, steevast ad rem in haar betogen.

Het Dexia dossier is complex. Het is moeilijk het bos door de bomen te zien maar voor wie het interesseert, deze informatie op Wikipedia is geen slechte samenvattende kroniek van de goede tot slechte tijden die deze bank – thans opgesplitst in Belfius en een bad bank, de Dexia Holding – heeft doorstaan. Uiteindelijk op sterven na dood. Huidige koers van het DEXB aandeel: €0,17. Zeven mirakels zullen niet volstaan om het tij te doen keren.

Wat ik heb onthouden van Almaci’s betoog:

1) Ondanks het werk van de gelijknamige commissie, blijkt het Dexia dossier een geslaagde doofpotoperatie. Zoals de zaken er nu voor staan, zal Dexia de overheid jaarlijks €2 miljard kosten. Verantwoordelijken voor het debacle, ook of vooral binnen de politiek, zijn er ogenschijnlijk niet; hoewel de naam Didier Reynders dikwijls valt, veelal in een bedenkelijke context. Integendeel, recent kregen de bestuurders letterlijk kwijting (zeg maar aflaat van de 21ste eeuw) van hun verantwoordelijkheid en blijkt dat de toekomstige CEO, Karel De Boeck die volgens Van Quickenborne voor eind juni in functie zal treden, een slordige €600.000 zal verdienen (exclusief bonussen thans bedrieglijk omgevormd tot functiepremies) en dit ondanks de penibele situatie van de holding. Q, als minister van Pensioenen blijkbaar expert ter zake, sprak echter weer eens voor z’n beurt, tot grote ergernis van Steven Vanackere, en kon niet weten dat de Fransen erg misnoegd zouden zijn na de aarzelende houding van de Belgische overheden c.q. de Vlaamse regering die om uitstel vroeg en zich bijgevolg onthield in de stemming over diezelfde kwijting. De vraag is maar of de ex-Fortis topman überhaupt benoemd zal worden.

2) Ze voert een pleidooi tegen too big to fail, systeembanken dus, en wil terug naar het traditioneel bankieren, met name depositobanken die spaargelden van klanten beheren en met dat geld leningen uitgeven. Niks meer dan dat, geen speculatie, geen (on)ethische of risicovolle investeringen, geen capsones die typisch in een aparte zakenbank thuishoren. Een model dat ook Paul Degrauwe propageert. Dergelijke argumentatie raakt wel degelijk wal doch ik vraag me af wat we dan zouden moeten doen met de enige vrij grote, relatief gezonde bank die ons nog rest: KBC. Opdoeken? Opsplitsen in een spaar- en zakenbank? En wat met de verzekeringstak?

3) Ik meen begrepen te hebben dat Almaci insinueerde om een heuse staatsbank op te richten, een bank die met gegarandeerde garantie de spaargelden van de goedwillige onderdanen in dit apenland als een goede huisvader beheert. Een publieke bank die niet gebukt gaat onder de moordende druk van winstbejagende aandeelhouders, een attitude die noopt tot onder meer het ongebreideld nemen van onnodige, om niet te zeggen hallucinante risico’s. Een bank die staat als een kathedraal en aldus niet kan vallen.

Spontaan kwam ASLK 2.0 bij me op, de Algemene Spaar- en Lijfrentekas van weleer, initieel een staatsbank, later geëvolueerd tot een privéinstelling en uiteindelijk opgegaan in respectievelijk Fortis, thans BNP Paribas Fortis.

Ik hoop dat ik haar niet goed begrepen heb want wat mij betreft is bankieren geen kerntaak van de overheid. Controleren en reguleren, zoals de CBFA dat deed en de NBB dit vandaag doet (of zou moeten doen), dat wel, maar een staatsbank is een brug te ver. Anderzijds: alsof dergelijke openbare bank, gewaarborgd door een staat en diens verlieslatende kas, niet ten onder kan gaan. Aanschouw de PIGS landen, op dit eigenste moment is zo goed als een bankrun aan de gang in het failliete Griekenland en dreigt hetzelfde te gebeuren in Spanje en Italië.

Advertenties

#kortrijk2012, we zijn vertrokken

Van verkiezingskoorts in Kortrijk is nog geen sprake, maar toch, de eerste strategische troepenbewegingen richting slagveld, alwaar de nakende verkiezingen van 14 oktober beslecht zullen worden, zijn ingezet.

Dat Stefaan De Clerck, die na het alea iacta est van het olijke duo De Croo – Van Quickenborne (we schrijven eind april 2010) z’n ministerpost willens nillens vaarwel zegde om als een soi-disant messias z’n blijde (her)intrede te doen in Kortrijk en de burgemeestersjerp van z’n partijgenoot en uit andere kluiten gewassen ACW’er Lieven Lybeer te recupereren, de Kortrijkse CD&V-lijst zou trekken, stond buiten kijf. Veel nieuwe namen op de lijst, dat wel, doch het lijsttrekkerschap geeft niet meteen blijk van vernieuwing. Een blik op de lokale website verraadt dat de partij nog in winterslaap vertoeft. Dat belooft.

Groen stelde onlangs haar sterkhouders voor op het dak van De Kreun tezamen met de grote lijnen van hun programma. Bart Caron trekt de lijst, geen verrassing aangezien Groen voor het eerst eens kan uitpakken met een parlementariër.

De liberalen hadden reeds hun kopmannen en -vrouwen voorgesteld met Vincent Van Quickenborne als lijsttrekker (wederom geen verrassing). De Open VLD startte tijdens het weekend een zgn. referendum, naar eigen zeggen om te polsen naar wat er leeft onder de Kortrijkzaan. Diens besognes, wensen en dies meer. Lokale politici zouden toch perfect moeten weten wat er onder de bevolking leeft zonder bevraging in aanloop naar de verkiezingen? Vrij doorzichtig.

Reeds enige tijd geleden werd de (ver)jonge(nde) lijst van sp.a aangekondigd met – wat een verrassing – Philippe Decoene als kopman. 1 mei is strijddag voor de socialisten dus moest men met een primeur op de proppen komen. Het werd een oproep voor de creatie van een nieuwe, wonderbaarlijke gemeentelijke bevoegdheid: consumentenzaken. Toe te wijzen aan een schepen en dit gepaard gaande met het installeren van een dito dienst, inclusief satellieten in de deelgemeenten. Straf. Enkele bedenkingen:

  1. Verkeerd beleidsniveau. Dient (en kan niet) gemeentelijk aangepakt.
  2. Men bestrijdt in deze de wortel van het veronderstelde probleem niet. Een druppel op een hete (lauwe?) plaat. Vereenvoudiging en transparantie is wellicht wenselijk onder bepaalde omstandigheden en in specifieke gevallen maar of dit afdwingbaar is via een gemeentelijke ombudsdienst? Ik dacht het niet.
  3. Waar trek je de grens? Mag ik straks uitleg gaan vragen over m’n telecomfactuur? Een kassaticket van pakweg de Colruyt voorleggen ter controle?
  4. Alsof “de mensen” dom zijn. Men kan gelijkerwijs een schepen van betutteling in het leven roepen.
  5. Last but not least: wie gaat dat betalen en met welk geld?

N-VA tenslotte, leidt de campagne in met een gedurfde zet: een vrouw als lijsttrekker, Catherine Waelkens. Niet zomaar de eerste de beste (huis)vrouw: licentiaat-doctorandus in de economische wetenschappen met een MBA op zak. Tevens moeder van maar liefst zes kinderen. Voorlopig misschien onbekend bij het grote publiek maar daar komt dra verandering in. Verandering, geen loos begrip voor de enige partij die – geheel terecht en verhoopt – een nieuwe, frisse wind zal doen waaien in Kortrijk.

Uit het recente kopstukkendebat bleek al dat veiligheid, mobiliteit en wonen/leven in de stad de grote thema’s zullen vormen. Benieuwd hoe de details zullen ingevuld worden en welke accenten de verschillende partijen in hun programma’s zullen leggen.

We zijn vertrokken.