125 dagen zonder N-VA later

De escalerende crisis in Europa, thans aangevuurd door respectievelijk Griekenland en Italië, brengt de malaise in ons eigen apenland haast op de achtergrond. Nochtans een ongeziene vaderlandse politieke noodsituatie die volgens menigeen stilaan gedoemd is te ontaarden in financiële en economische miserie indien er nu niet heel snel een regering boven de doopvont wordt gehouden.

We hebben dringend een regering nodig. Het gaat te traag. Het kan en moet sneller.

Deze slechte gouwe ouwe is al enkele maanden te horen. Tot grote frustratie van elk weldenkend mens. Maar er komt maar geen regering. De uitvoerders zingen beschamend vals, uit de toon. Van harmonie is geen sprake. De dirigent-componist, die enkel vlot met Franse noten musiceert, weet het ook zo niet meer en speelt het lento van Stratego, z’n eigen dilettantische meesterwerk. Hij tracht tijd te winnen, beweren kwatongen. Bewust? Tot de nood het hoogst is en er geen keuzes meer kunnen gemaakt worden?

Sedert de Open VLD de federale regering liet vallen en er op 13 juni 2010 verkiezingen werden gehouden, hebben we vandaag, exact 514 dagen later, nog steeds geen regering. Vijfhonderdveertien dagen, u leest het goed.

Wat minstens even frappant is en wat blijkbaar velen willen vergeten, is het feit dat een enkele partij, tot ze er werd afgereden, de gedoodverfde zondebok moest zijn voor het niet tot stand kunnen komen van een regering. Een partij die in Vlaanderen de verkiezingen heeft gewonnen (de steun van 1 op 3 Vlamingen!) en federaal 27 zetels, 1 meer dan de almachtige PS, heeft in de wacht gesleept. Desondanks, vooral uit Waalse hoek maar daarom niet minder in Vlaanderen, verketterd en gedegradeerd tot een bende Vlaamsnationalistische nitwits die niks meer – en niks minder – dan het einde van België verhopen. Een bende dommeriken die de onderhandelingen bewust boycotten. Aangevoerd door een stammenhoofd dat een gewiekste populistische meester-strateeg pleegt te zijn, volgens sommigen Lucifer zelve, in levenden aardse lijve. Of een vuurspuwende obese draak die net iets te graag en te vaak een oversized bak Belgische friet lust.

Wanneer de N-VA op 7 juli 2011 (we tekenen dag 389) de nota van Elio Di Rupo afschiet en de CD&V nog even op heel tjeefse wijze twijfelt om al dan niet zonder hun ex-kartelpartner verder te palaveren, leek het optimisme troef. Helaas valt enkel te constateren dat we intussen 125 dagen zonder N-VA verder zijn maar nog steeds geen regering hebben. En dat het niet meer vooruit gaat. En dat bepaalde politici ongeduldig worden, integenstelling tot de burger (de mensen weet je wel), die worden stilaan apatisch. Wij staan er bij en kijken er naar.

Brave burgerinitiatieven zoals de G1000 en “de jeugd” die verrassend (?) oproept tot een federale kieskring. Too little too late. Een heuse revolutie is wat we nodig hebben. Een oerdegelijke staatshervorming. Of is het intussen, na ruim 500 dagen, zover gekomen dat we al tevreden zijn met een zoveelste compromis om het compromis?

Advertenties

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. michaelblogt schreef:

    En dan te weten dat, als we hieruit een nieuwe regering zullen krijgen, dat deze een samenraapsel van compromissen zal zijn, een regering die eigenlijk niet echt homogeen te noemen zal zijn.
    Soms denk ik dat ze beter de huidige regering de rest van de tijd laten verder werken tot aan de volgende verkiezingsdatum … in verhouding met wat we gaan krijgen zou dit volgens mij nog zo geen slechte oplossing zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.