Doe de stemtest

Qua politieke partijvoorkeur typeer ik mezelf tot nader order als een eclecticus. Wegens gebrek aan een degelijke, verhoopt recente stemtest (kuch) en – vooral – wegens onvoldoende tijd om de politieke programma’s van alle democratische partijen integraal door te nemen. En deze te vatten. Maar ook omdat ik ervan overtuigd ben dat het politieke landschap van weleer, gebaseerd op het geforceerd in hokjes trachten te plaatsen van persoonlijke en gemeenschappelijke socio-economische en andere overtuigingen en ideologieën, niet meer van deze tijd is. Links versus rechts, conservatief versus progressief (welke politieke partij wil géén vooruitgang?), voorbijgestreefde polarisatie.

Evenzeer als ik hou van

  • het sociaal engagement van de socialisten
  • de ondernemende, creatieve en rationele denkwijze van de liberalen
  • het absolute belang van ecologie bij de groenen
  • de brede en nuancerende invalshoek van de christendemocraten
  • de lef en standvastigheid van de Vlaams-nationalisten

heb ik een uitgesproken afgunst van

  • kaviaarsocialisme en het versmachtende, contra-productieve syndicalisme
  • de strict economische en per definitie egocentrische liberale visie
  • de geitenwollensokken connotatie en mentaliteit die er bij vele groenen nog steeds is
  • de tsjeverij, nu zus dan zo, naargelang de wind, evenals de obstructieve C in de partijnaam
  • de gecultiveerde (?) perceptie van vendelzwaaiers en de kortzichtigheid van de ultra-flamingant

Bij mijn weten bestaat er vandaag geen partij die aanspraak kan maken op de grootste gemene deler van eerstgenoemde positieve kenmerken. Anders hoor ik het graag – alvast bedankt.

Advertenties

6 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Bruno schreef:

    Ik stel voor dat we een stadspartij oprichten met dit als beginselverklaring 😉

  2. Koen Byttebier schreef:

    Ik zou het zelf niet beter kunnen geschreven hebben, Steven.
    Een stukje vol waarheid.
    Maar ik ga het logo van mijn BMW niet veranderen, het blijft blauw 😉

  3. Louis Janart schreef:

    Politiek is altijd moeilijk in 1 partij te vatten denk ik. Kan er wel inkomen in je standpunten, maar zelf voel ik mij het meest thuis bij 1 kleur.
    Die interne discussie binnen 1 partij doet politiek ook evolueren door de verschillende individuen die niet altijd over alles overeen komen.
    Maar de filosofie, de achtergrond waarmee ze gaan werken is wel van essentieel belang en moet altijd in het achterhoofd gehouden worden.
    Die logo’s vind ik wel niet geslaagd :p

  4. Maarten Bossuyt schreef:

    Schitterend samengevat. En waarschijnlijk de visie van velen & tegelijk ook de vinger op de wonde/mogelijke oorzaak van een stukje politieke desinteresse bij velen…
    Als iemand zo’n partij vindt, leg mijn lidkaart maar klaar!

  5. axelweydts schreef:

    Ik begrijp je volledig. Ik geloof ook niet dat eender welke militant/mandataris van eender welke partij altijd voor de volle honderd procent achter zijn/haar partij staat. Soms gaat het maken van een politieke keuze ook om een gevoel. Een gevoel van ‘deze partij leunt het dichtst aan bij mezelf’ of een gevoel van vertrouwen in bepaalde politici ook. Voor ikzelf de stap zette naar lidmaatschap, heb ik me dikwijls afgevraagd welke partij het dichtst bij mijn visie en overtuiging aanleunde. Nu ben ik er volledig van overtuigd dat ik een sociaaldemocraat ben en altijd zal blijven. 😉
    En ja, ook ik krijg het op mijn heupen van kaviaarsocialisme. Al wil dit niet zeggen dat ik vind dat een socialist geen kaviaar zou mogen eten, met een mooie wagen rijden, op reis gaan, kortom, genieten van het leven. Het is niet omdat je socialist bent dat je een gelofte van armoede hebt afgelegd. Eerder een gelofte van ‘armoede met alle mogelijke middelen en maatregelen bestrijden’.
    Soit, hier kunnen we uren over discuteren. Misschien beter gepast bij een frisse pint.

  6. Joost schreef:

    Stemadvies hoef je van mij niet te verwachten. Als creatieve, ondernemende en rationeel denkende egocentrische zak zit ik immers met krek hetzelfde probleem. Ondanks mijn (blauwe) partijkaart voel ik me allang niet meer thuis in die partij. Nationaal bolt de bekwaamste politicus uit in de Europese Commissie, en lokaal moeten we het stellen met een verlopen gigolo die niet alleen kan communiceren, maar ook hopeloos arrogant is en meer kaas heeft gegeten van Vietnamees tafelen dan van politiek. In het decor lopen enkele mensen rond die het goed menen en zich ook inzetten en genoeg talent hebben om het minstens lokaal te redden, maar die laten zich al te makkelijk overschaduwen door de talentloze nitwit, die goed ligt bij de vrouwen, althans tot hij in hun gat knijpt. Neen, ik moet die grijze liberale oppergod niet, laat dat duidelijk wezen.

    Maar wat zijn de alternatieven? De fantasten van Groen!, die blind zijn voor de dagelijkse realiteit, de meest onzinnige voorstellen doen en daarvoor lappen rond hun oren verdienen (vandaag nog de Doorniksewijk eenrichtingsverkeer – quoi?) en eigenlijk maar over één thema kunnen meepraten. Bovendien weigeren ze elke progressieve frontvorming met de – nochtans aardige – socialistische politici in Kortrijk, waardoor ze bewijzen eerder conservatieve navelstaarders dan progressieven te zijn. Verder heb ik iets tegen mannen met een hoed, al mag dat niet echt meespelen.

    De socialisten zelf dan? Vooral de jonge generatie lijkt aardig getalenteerd, maar links stemmen is voor mij al even ondenkbaar als ’s avonds in een roze tutu door de Zwevegemstraat laveren. Het neemt niet weg dat een ernstige, daadkrachtige socialistische partij nodig is, al is het maar om voor een evenwicht te zorgen en op te komen voor de zwaksten in onze maatschappij. Waarmee ik niet wil zeggen dat er blanco cheques moeten worden uitgedeeld aan instromend potentieel kiesvee, en dit op de kap van wat we de laatste jaren “de hardwerkende Vlaming” plegen te noemen.

    De kontendraaiers en ‘bruggenbouwers’ van CD&V, die in zowat elk dossier hun huik naar de wind zetten of ronduit liegen dat ze zwart zien, en van wie de Grote Lokale Manitou liever in Brussel rondhangt dan in zijn designstad Kortrijk, om daar vervolgens volstrekt irrelevant te zijn? Neen, bedankt, al sluit ik mijn ogen niet voor de goede dingen die ze de voorbije decennia hebben gerealiseerd.

    De bruine brigade van het Vlaams Belang? Geen denken aan, hoewel ik – en met mij vele anderen – lijdzaam moet toezien hoe ook Kortrijk wordt gekoloniseerd door vreemdelingen en de zuidkant van de stad tot een getto verwordt. Als zweeppartij hebben ze hun functie – cfr. de recente sluiting van enkele ‘theehuizen’, maar hun gedachtegoed en basisideologie zijn en blijven verwerpelijk.

    En dan hét fenomeen van de laatste twee jaar: N-VA. Een partij die in Kortrijk eigenlijk niks te zoeken geeft, want hier valt – behalve af en toe een schepenfunctie – niets te splitsen, gebeuren hier geen rechtstreekse transfers naar die gemene Walen en hebben ze geen lokaal politiek personeel die naam waardig – Ludo Halsberghe op Facebook is altijd lachen. Een bende bleiters, sterk in het schreeuwen aan de zijlijn – niet te verwarren met standvastigheid – en zeurend over werkelijk alles. Worden nationaal weliswaar geleid door een uiterst bekwame, intelligente en tactisch bedreven politicus. Zowat de enige Vlaming die me kan doen schuddebuiken van het lachen. Maar niet genoeg voor een lokale stem.

    Beste Steven, zoals je kunt zien ben ik partijloos. Er resten twee opties: ofwel stem ik in 2012 voor de eerste keer ongeldig, ofwel vlucht ik in burgerlijke ongehoorzaamheid. De derde optie bespaar ik je, want daar heb ik geen tijd voor.

    Joost

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.